W dniu 14 listopada obchodzimy Światowy Dzień Cukrzycy.
Szkolna Pracownia Dietetyki i Promocji Zdrowia przygotowała quiz związany z cukrzycą. Pytania dotyczyły sposobów zapobiegania i zwiększania świadomości społeczeństwa odnośnie przyczyn, objawów, sposobu leczenie i powikłań.
Zachęcamy do pogłębiania wiedzy na ten temat.
Ewa Guść, Martyna Domagała-Karpeta

Cukrzyca NIE jest chorobą zakaźną, NIE można się nią zarazić przez kontakt z osobą chorą!

Cukrzyca typu 1 i cukrzyca typu 2 różnią się od siebie i działają w zasadzie jak dwie odrębne choroby. U chorych na cukrzycę typu 1 dochodzi do zniszczenia komórek beta trzustki, które jako jedyne produkują w organizmie człowieka insulinę. Ten rodzaj cukrzycy od początku leczenia wymaga podawania insuliny, która jest lekiem ratującym życie. Cukrzyca typu 1 jest chorobą z grupy autoimmunologicznych. W tej chorobie trzustka została zniszczona przez autoprzeciwciała i nie produkuje w ogóle insuliny. Przyczyną cukrzyca typu 2 jest niestety pro cukrzycowy styl życia. W chwili zachorowania osoba mająca cukrzycę typu 1 jest zazwyczaj szczupła, natomiast osoba chorująca na cukrzycę typu 2 najczęściej jest otyła. W cukrzycy typu 1 znajdujemy autoprzeciwciała, a w cukrzycy typu 2 nie ma tych autoprzeciwciał. Początek cukrzycy typu 1 jest zazwyczaj ostry, choroba zaczyna się bardzo szybko i u pacjentów rozwija się zakwaszenie organizmu. Dziecko źle się czuje, szybko traci na wadze, dużo pije, może dojść do utraty przytomności. Cukrzyca typu 2 rozwija się wolno, początek jest prawie niezauważalny przez pacjenta. Chory zaczyna zauważać, że coś się dzieje, gdy poziom cukru jest powyżej 300 mg/dl Podstawą terapii w cukrzycy typu 1 jest insulina, podawana za pomocą wstrzyknięć podskórnych albo pompy. Cukrzycę typu 2 leczymy najpierw tabletkami.
Cukrzyca typu 1 dotyczy najczęściej dzieci i młodzieży, ale może występować w każdym wieku. Cukrzyca typu 2 dotyczy starszych grup wiekowych, choć obecnie wiek się obniża i chorują na nie również osoby młodsze, a nawet dzieci.